گل خونه

من، اینجا و تنها در گوشه ای از اتاقی که یاد آور روزهای دلتنگی و تنهایی است. روزهای بی تو بودن و با تو بودن...

 

تو اینجا، گوشه ای از خانه ای که یاد آور یک زندگی است. روزهای خنده های بی دغدغه...گریه های بی امان...فریادهای خاموش

گوشه این اتاق زنی تنها که سرنوشتش را به باد گره زده...گوشه این خانه مردی تنها که آرزوهایش را باد برده...

در عصر دلگیر و سرد پاییزی ، گرمای کدام عشق قلبهای یخی مان را آب خواهد کرد...

نوشته شده در شنبه ٤ آبان ۱۳۸٧ساعت ٥:٠٥ ‎ب.ظ توسط الهه نظرات () |

Design By : Mihantheme