گل خونه

چند بار بغض گلوم رو گرفت و تصویرش توی صفحه تلوزیون از جلوی

چشمم محو شد....

روزی که رفتم استقبالش از فرودگاه مثل همه ایرانیهای آزاده ای که

اونجا بودند...مثل همه زنهای سر بلند این خاک عزیز...سرشار از

عشق و غرور بودم......

ولی امروز ....یک روز دیگه بود....

اهدای جایزه صلح نوبل...شیرین عبادی....یک زن آزاده ایرانی...

کسی که به گفته خودش وقتی اولین کتابش رو می نوشته یک بچه

۴ ساله داشته و یکی ۱ ساله و برای اینکه بتونه کتابش رو بنویسه

توی حموم میرفته(روزی چند بار) و شیر آب رو باز می گذاشته تا

بچه ها فکر کنند حمومه که کاری بهاش نداشته باشند.....

حرفهای فوق العاده جالبی زد....

و چیزی که از همه جالب تر بود   به رغم تلاش مجری CNN که سعی

داشت او را وابسته به گروه یا جناح سیاسی بنامد  اعلام کرد که به

هیچ گروه یا قدرتی وابسته نبوده و نیست و فقط یک مدافع حقوق

بشر است......و تلاش می کند برای احقاق حقوق دیگران و

مخصوصا زنان و کودکان ایرانی.........

او افتخار همه ایرانیان و همه زنهای ایرانیست......

او مایه سر بلندی ایران ماست...

نوشته شده در چهارشنبه ۱٩ آذر ۱۳۸٢ساعت ٩:۱٢ ‎ب.ظ توسط الهه نظرات () |

Design By : Mihantheme