گل خونه

اگه توی این روزهای گوگولی مگولی عشق و عاشقی، عروسکهای خوشگل و مامانی پشت ویترین بهتون لبخند می زنه و هیچ انگیزه ای ندارید که یکی از اونا رو بخرید و توی یکی از این جعبه های گوگولی قرمز و صورتی بذارید یا با سلیقه خاص و ویژه خودتون تزئینش کنید ، اگه با دیدن پکیج های شکلات ولنتاین دست و دلتون می لرزه که کاش یکی از اینها رو هدیه می گرفتید یا هدیه می دادید تا کمی از این عشق و پولتون رو خرج کنید ، اگه کارت فروشی های خیابون ویلا چشمهاتونو قیلی ویلی می کنه و دلتون می خواد یکی از همین کارتهای خاص و فوق العاده رو انتخاب کنید و توش با احساس ترین جمله های تمام عمرتون رو بنویسید و مخاطبی ندارید و سر راهتون میرید توی همین کلیسای سر ویلا ( مکان محبوب من) و دو تا شمع روشن می کنید که تا اون روز خاص خدا یک معشوق دوست داشتنی از اون بالا براتون بندازه پایین ، اگه گلهای رز گل فروشی ها هوش از سرتون میبره و یه بغض کوچولو گلوتونو فشار میده ، اگه زوج های خوشحال و عاشق یا به ظاهر عاشق رو میبینید که دو به دو توی کافی شاپ های جینگولی که با نور شمع روشن شده یک جای دنج نشستند و حباب های لاو بالای سرشون پشت سر هم می ترکه و نداشته هاتونو جلوی چشمتون میارن...اصلا وابدا غصه نخورید ، آه نکشید و حسرت نداشته هاتونو نخورید . چرا؟ چون طبق آماری که گرفتند توی همین تهران خودمون 2685842 نفر دقیقا" یا تقریبا" همین حس های مشابه رو دارند و شما تنها نیستید...

 

 

 

پ.ن : آمار بالا یک دروغ شاخدار محض بود !

 ولی شما هم می تونید به همین آمار من دل خوش باشید و فکر نکنید خیلی تنهایید...ولنتاین همگی پیشاپیش مبارک.

نوشته شده در جمعه ٢٥ بهمن ۱۳۸٧ساعت ٤:۱٠ ‎ب.ظ توسط الهه نظرات () |

Design By : Mihantheme