گل خونه

هوای رفتن داری؟  رفتن و برنگشتن ، زیر این باران خیس شدن و جوانه زدن . بی چتر ، بی سر پناه . همین حالا ، همین وقت گریه که از همیشه شفاف تری ، همین حالا که بغضت امانت را بریده ...

 آوازش از تو ، هم خوانی اش با من، موسیقی اش از باران. بوسه های قطره های مهربانش زخمهایت را خواهد شست ، زخمهایم را خواهد شست، دیگر چه می خواهی. تو فقط راه بیا ، بی چتر ، بی سرپناه...کسی چه می داند شاید تا صبح که این خیابان بی برگشت را گز کنیم رنگین کمان هم دیدیم... تو فقط راه بیا

نوشته شده در دوشنبه ٢٤ فروردین ۱۳۸۸ساعت ۱:٤٠ ‎ق.ظ توسط الهه نظرات () |

Design By : Mihantheme