گل خونه

به پروانه ای که پیله تنهایی و دلتنگی اش را شکافت:

 

ادبیاتت که همیشه خوب بود ! نمره بیست املا ، نمره بیست انشا...تو  و این همه غلط!!

پاک کن ، خط بزن ، از اول بنویس ، نقطه ...سر خط

یادت رفت نازنینم که این انشا با همه انشاهای زندگی فرق داشت ، یادت رفت این داستان سیندرلا نبود که آخرش به خوبی و خوشی تمام شود، یادت رفت رویاهای فانتزی ات را پشت در بگذاری وبعد وارد خانه بخت شوی، یادت رفت دوست نازنین من که همه آدمها ظرفیت محبت و عشق ندارند ، وقتی لبریز شدند ...وقتی...

نه پاک کردنی در کار است و نه خط زدنی ، بیا خودمان را گول نزنیم . از اول هم نمی توانی بنویسی اش، فقط بگذر از این انشای لعنتی که هیچ جایش رنگ عشق نیست. تو که عاشقی را پروانه وار بلدی ، شاید این بار بیست نگیری ولی هجای زندگی را بلد شدی ، به چه قیمتی نمی دانم ولی می دانم هنوز خیلی راه مانده نازنین ...

 بیا و صفحه دیگری از زندگی ات را باز کن ، دوباره از نو بنویس...

نقطه ...سر خط

 

نوشته شده در سه‌شنبه ٢٥ فروردین ۱۳۸۸ساعت ۱٢:٢٠ ‎ق.ظ توسط الهه نظرات () |

Design By : Mihantheme