گل خونه

اگر بیژن به ژرفای سیه چالی چو دوزخ - ژرف-

                                                          در بند است

اگر بر محبسش سنگی ست

بس سنگین،

مرا غم نیست

که میدانم

منیژه بر سر آن چاه

چون آتش برافروزد

تهمتن

          - این همیشه مرد میدان-

                                             می رسد از راه

و بیژن را

           رها می سازد از تاریکی آن چاه

ولی این غم...

ولی این غم مرا دلگیر می دارد

- کنون که رخش با رستم

زخود بیخود ، به چاهی ژرف

به پهلوشان نشسته تیغ

وبر سرشان - شغاد - آن نابرادر مرد

کدامین تهمتن

                  یا مرد میدانی و یا ...

خواهد رسید از راه

که بیرون آورد با رخش

رستم را ز ژرف چاه ؟

 

" احمد فلاح "

نوشته شده در شنبه ٦ تیر ۱۳۸۸ساعت ٤:۱۱ ‎ب.ظ توسط الهه نظرات () |

Design By : Mihantheme