گل خونه

دروغ چرا، فکر می کردم اون کلمه ، اون لحن ، اون تکیه کلام، اون حس خوبی که توی اون لحظه خاص بهم منتقل می کردی یونیک و مخصوص به من بود. گوسفندوار فکر کردم شاید ، نمی دونم. شاید این قدر حس خودت واقعی بود موقع گفتنش که نمیشد لحظه ای بهش شک کنم ، شاید من اینقدر حسم واقعی بود که سیگنال های خطا رو نمی گرفتم...

حالا ، اینجا ، دقیقا توی همین لحظه های ابری و بارونی، دلم از همون "جون" گفتن های کذایی ات رو خواست، حتی اگه تنها مخاطب خاص و یونیک این لحن و طرز گفتنت من نبوده و نباشم ...هیچوقت

این پُست لاله هم عجیب حرف دل است.

نوشته شده در پنجشنبه ٢ مهر ۱۳۸۸ساعت ٤:٥٠ ‎ب.ظ توسط الهه نظرات () |

Design By : Mihantheme