گل خونه

آرزو کردم که در کنج دلت جا داشتم

در ميان آسمان يک قرص زيبا داشتم

با تو در رويای يک موج روان ،آبی و نرم

لحظه های روشنی همرنگ  دريا  داشتم

گر تو را می ديدمت وقت سحر چون آفتاب

هر شب از ديدار تو اميد فردا داشتم

ای عزيز آسمانی در پناه گرم تو

من دلم می خواست قلبی  قد  دنيا  داشتم

دستهايت در فضا امواج موسيقی کشيد

کاش من  هم  در  ميان  اين  نوا  جا  داشتم

اين شعر زيبا از بهترين و عزيزترين دوستم ، ندا خانم گله ، که به ياد يک سری خاطرات خوش، امروز نوشتم...   ۱۷/۶/۸۰

 

نوشته شده در دوشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۸٢ساعت ۱۱:۳۳ ‎ق.ظ توسط الهه نظرات () |

Design By : Mihantheme